Γιατί πρέπει να γίνουμε πιο φτηνοί

Ακούμε συχνά ότι στην Ελλάδα χαλάμε πολλά σε εισαγωγές. Σύμφωνα με το παρακάτω διάγραμμα το οποίο βασίζεται σε στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας, η χώρα μας έχει το μικρότερο ποσοστό εισαγωγών (ως προς το ΑΕΠ) από : Πορτογαλία, Γερμανία, Ελβετία, Αυστρία, Βουλγαρία, Βέλγιο, Ιρλανδία.

Επομένως μήπως πρέπει να κοιτάξουμε κάπου αλλού για τα αίτια ?

Μήπως δεν είναι το ότι έχουμε πολλές εισαγωγές αλλά το ότι έχουμε λίγες εξαγωγές ?
Πάμε να δούμε τις εξαγωγές λοιπόν.
Εδώ βλέπουμε ότι σε σύγκριση με τις ίδιες πάλι χώρες έχουμε το μικρότερο ποσοστό εξαγωγών.

Μια πιο προσεκτική ανάγνωση των αριθμών δείχνει ότι οι υπόλοιπες χώρες έχουν εξαγωγές μεγαλύτερες ή ίσες από τος εισαγωγές τους. Αντίθετα εμείς έχουμε εξαγωγές της τάξεως του 20% και εισαγωγές της τάξεως του 30%. 

Που σημαίνει ότι εισάγουμε περίπου 50% περισσότερα αγαθά από όσα εξάγουμε.

Για το τέλος έχουμε ένα διάγραμμα του δείκτη τιμών καταναλωτικών αγαθών (κάτι σαν το καλάθι της νοικοκυράς) όπου βλέπουμε ότι ενώ την δεκαετία του 90 είχαμε φτηνές τιμές εν σύγκρισή με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, σταδιακά οι υπόλοιπες χώρες σχεδόν συγκλίνουν στις ίδιες τιμές ενώ εμείς αρχίσαμε να τους ξεπερνάμε το 2006 περίπου και έκτοτε συνεχώς οδεύουμε προς την κορυφή. Επίσης παρατηρούμε ότι το 2002 με την έλευση του Ευρώ δεν υπάρχει κάποια απότομη αύξηση (όπως πολλοί μύθοι λένε.) Που μπορεί να οφείλεται αυτή η ακρίβεια ? Μόνο υποθέσεις μπορώ να κάνω, π.χ. φορολογία, μεγάλο περιθώριο κέρδους, υψηλοί μισθοί, κακή καταναλωτική συνείδηση, κλπ. Φοβάμαι όμως ότι παράγουμε ακριβά προϊόντα και γιαυτό και έχουμε χαμηλές εξαγωγές.

Το γενικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι πρέπει να αυξηθούν οι εξαγωγές μας κατά 50% τουλάχιστον και για να γίνει αυτό πρέπει να γίνουν πιο φτηνά τα προϊόντα μας ή πιο ποιοτικά. Επειδή το δεύτερο είναι λίγο δύσκολο και μακροπρόθεσμο, γιαυτό πρέπει άμεσα να πέσει το κόστος, δηλαδή η φορολογία, το ασφαλιστικό κόστος και οι μισθοί. Κόστος όμως είναι και τα κλειστά επαγγέλματα (που παρεμβάλλονται στην αλυσίδα παραγωγής) που κερδοσκοπούν έναντι του συνόλου της κοινωνίας καθώς και η γραφειοκρατία που κατασπαράζει εκατομμύρια ανθρωποώρες.