Χαιρετίζουμε τον Συνασπισμό "Δημιουργία Ξανά"!

                                                                                    25.05.2012

Κίνηση Πολιτών «Ενωμένη Ελλάδα»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Κίνηση Πολιτών «Ενωμένη Ελλάδα» εξέδωσε το ακόλουθο δελτίο Τύπου:

Η Κίνηση Πολιτών «ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ» χαιρετίζει την δημιουργία του Συνασπισμού «Δημιουργία, Ξανά!» και τις ενωτικές πρωτοβουλίες των κ. Μάνου και Τζήμερου. 

Θεωρούμε ότι είναι επιβεβλημένη η ευρεία ενότητα όλων των δυνάμεων που αντιτίθενται στο διεφθαρμένο πελατειακό κράτος, αλλά και στον λαϊκισμό.

Η Κίνηση Πολιτών «ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ» θα υποστηρίξει με όλες της τις δυνάμεις το νέο σχήμα, χωρίς να διεκδικεί ανταλλάγματα ή «οφίτσια», με μοναδικό γνώμονα ότι αυτό απαιτεί το συμφέρον της Πατρίδας.

Βασικές Πληροφορίες:

Η Κίνηση Πολιτών «ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΛΛΑΔΑ» είναι ένα πολιτικό κόμμα που ιδρύθηκε στα τέλη του 2011 με κύριο σκοπό να εργασθεί για την ενότητα όλων των δυνάμεων που, βασιζόμενες στην εντιμότητα, την υπευθυνότητα, αλλά και την κοινή λογική, επιθυμούν να σωθεί η Πατρίδα μας, ξεπερνώντας την κρίση που δεν είναι μόνο οικονομική, αλλά και βαθύτατα πολιτική, ηθική και κοινωνική.

Ως βάση ενότητας θεωρούμε τις παρακάτω ευρέως αποδεκτές θέσεις:

• Την διάλυση του πελατειακού κράτους, την αυστηρή δίωξη της διαφθοράς και της παρανομίας, την εφαρμογή των νόμων για όλους και χωρίς εξαιρέσεις.
• Την οικονομική ανάπτυξη, με βάση την απελευθέρωση των υγειών οικονομικών δυνάμεων του τόπου, χωρίς γραφειοκρατικά και συντεχνιακά εμπόδια.
• Το νοικοκύρεμα των κρατικών εσόδων και εξόδων, για την όσο γίνεται ταχύτερη επίτευξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών.
• Την εξυγίανση του Δημόσιου Τομέα και των ΔΕΚΟ, με ένα κράτος που θα ελέγχει την τήρηση των νόμων και θα φροντίζει αποτελεσματικά για την εσωτερική ασφάλεια και την άμυνα, με Κρατικούς Υπαλλήλους που θα είναι υπόδειγμα εντιμότητας και εργατικότητας.
• Την φροντίδα και ενίσχυση των οικονομικά ασθενέστερων και των ανέργων.
• Τον άμεσο έλεγχο της Λαθρομετανάστευσης, και τον καθορισμό ανωτάτου ορίου μεταναστών που θα επιτρέπεται να ζουν και να εργάζονται εδώ νόμιμα, σεβόμενοι τους νόμους, την παιδεία και τα ήθη της χώρας μας.
• Την επαναφορά της αισιοδοξίας και την υπερηφάνειας σε όλους τους Έλληνες, την εξασφάλιση της παραμονής της Ελλάδας ανάμεσα στις προηγμένες χώρες της Ευρώπης.
• Την Συνταγματική Μεταρρύθμιση, με κύριους άξονες την Προεδρική Δημοκρατία, τον Διαχωρισμό Νομοθετικής – Εκτελεστικής Εξουσίας, την Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, την Ισονομία για όλους με κατάργηση κάθε Ασυλίας, την κατάργηση της παραγραφής για σοβαρά εγκλήματα, την συνεχή αξιολόγηση των κρατικών Υπαλλήλων και την κατάργηση της μονιμότητας, την σύνταξη Ισοσκελισμένων Προϋπολογισμών.

Για περισσότερες πληροφορίες:

Φώτης Σαραντόπουλος (Πρόεδρος)

Χρίστος Κατηφόρης (Αντιπρόεδρος)

Το χθες, η ήττα και το αύριο…

Του Σωτήρη Κατσέλου

Αναδημοσίευση από: http://darkmind.posterous.com/130266845

Έγιναν λοιπόν οι εκλογές… το αντιμνημονιακό μέτωπο βγήκε κερδισμένο, αλλά πάνω από όλα ο μεγάλος νικητής ήταν ο παραλογισμός. Φυσικά, δεν εννοώ ότι όσοι είναι «αντιμνημονιακοί» είναι κατ ανάγκη παράλογοι, ή όσοι είναι «μνημονιακοί» λογικοί. Αλλά το αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι τα «αντιμνημονιακά» κόμματα, όντως, στηρίχθηκαν στον παραλογισμό για να κερδίσουν τις εκλογές.

Το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ π.χ. αν το διαβάσει κάποιος, θα δει ότι λέει πράγματα τα οποία είναι εντελώς ανέφικτα (100.000 προσλήψεις στο δημόσιο, 1300 ευρώ ελάχιστος μισθός κλπ) και ουσιαστικά προτείνει μια υπερμεγέθυνση των αιτιών που μας οδήγησαν στο μνημόνιο! Ο Καμμένος από την άλλη αποτελεί μια ακροδεξιά και συνωμοσιολογική εκδοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Και οι δυο έχουν το κοινό χαρακτηριστικό ότι πρακτικά δεν προτείνουν τίποτα (μα απολύτως τίποτα) μπερδεύουν το ευχολόγιο με τις πιθανότητες και ουσιαστικά προχωρούν σε ανέξοδες υποσχέσεις.

Πώς λοιπόν ακραίες παρατάξεις, με αντιφατικά έως φαντασιακά προγράμματα κατάφεραν και απέκτησαν τέτοια επίδραση στην κοινωνία; Πώς ξαφνικά οι δυνάμεις του αντιευρωπαϊσμού, της ακροαριστεράς και της ακροδεξιάς έγιναν οι κυρίαρχες δυνάμεις; Πώς τέλος, βάλαμε ακόμα και τον ναζισμό, μέσα στο κοινοβούλιο;

Φυσικά πρώτοι υπεύθυνοι του καταντήματος είναι οι κεντρώοι σχηματισμοί, οι οποίοι ουσιαστικά δημιούργησαν την βάση της αυτοδιάλυσης τους. Δεν θα επικεντρωθώ ούτε στον λαϊκισμό που χρησιμοποιούσαν κατά κόρων, ούτε στην ρουσφετολαγνία, ούτε καν στην διαφθορά.

Θα σχολιάσω όμως την παιδεία που έχτισαν όλα αυτά τα χρόνια. Μια παιδεία η οποία σκότωσε την λογική, από την στιγμή που ο σκοπός της ήταν να κάνει όσο πιο ξεκούραστη την δουλειά του καθηγητή και όχι να εκπαιδεύσει…Η παπαγαλία και η δομή της έκανε μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας, να μην αντιλαμβάνεται την έννοια του αιτίου και του αιτιατού. Επίσης, σκότωσε την έννοια της μεθοδολογίας στην προσέγγιση ενός θέματος και φυσικά αγνοούσε παντελώς την ανάλυση της ανθρώπινης διανόησης.  Αντίθετα, ακραίες πολιτικές οργανώσεις, κυρίως της άκροαριστερας (αλλά και ναζί) ήταν ελεύθερες να διατυπώνουν και να προσηλυτίζουν άνευ αντιλόγου, μέσα στα σχολεία νέους ανθρώπους, με τις παρωχημένες και εν πολλοίς αποτυχημένες ιδεοληψίες τους. Ακόμα και αν δεν πετύχαιναν να «προσηλυτίσουν» δεν έπαυαν να δημιουργούν ένα κλίμα «κοινωνικής αντίληψης» (π.χ. κακοί επιχειρηματίες, κακοί Ευρωπαίοι, κακός καπιταλισμός κ.ο.κ)

Όμως φυσικά η παιδεία δεν φτάνει από μόνη της. Οι δραματικές εξελίξεις, ήταν αυτές των τελευταίων δύο περίπου, ετών.

Με την επιβολή του μνημονίου (ως αποτέλεσμα πολύχρονων λαθών της διακυβέρνησης της χώρας και κυρίως εξαιτίας της καταστροφικής διακυβέρνησης του Καραμανλή σε συνδυασμό με την πανικόβλητη διαχείριση της κρίσης από τον Γιώργο Παπανδρέου). Ο παραλογισμός που κυριάρχησε στην κοινωνία, ήταν πρωτόγνωρος στην κυριολεξία. Ο κόσμος αδυνατούσε να ξεχωρίσει το αίτιο από το αιτιατό. Η κρίση μεταφράστηκε ως αποτέλεσμα του μνημονίου και όχι το αντίθετο, που ήταν και η πραγματικότητα.

Το χειρότερο δε δεδομένο, είναι ότι πίσω από το «αντιμνημονιακό» μέτωπο που δημιουργήθηκε συστρατεύτηκε  το πιο συντηρητικό, φοβικό μέρος της κοινωνίας μας. Καθώς και οι πραγματικοί υπαίτιοι της καταστροφής μας.

Ο μέγιστος συμβολισμός του παραλογισμού, ήταν το κίνημα των «αγανακτισμένων» στο οποίο χιλιάδες ανυποψίαστοι πολίτες ουσιαστικά  υποστήριζαν εν αγνοία τους, θέσεις της ακροδεξιάς και της ακροαριστεράς (με άλλο «branding» φυσικά). Ήταν πραγματικά  άξιο αναφοράς, το ότι το εν λόγω «κίνημα», δεν είχε ούτε ένα αίτημα εναντίον των αιτιών που μας έφεραν στην καταστροφή (π.χ. για την αξιοκρατία).

Ο λόγος της αντιμεταρρύθμισης και του συντηρητισμού ήταν παντού κυρίαρχος. Η απονομιμοποίηση των mainstream media (όχι τελείως αδικαιολόγητα φυσικά). Νομιμοποίησε το κάθε ανυπόγραφο Blog και την οποιαδήποτε φημολογία. Όμως ο λόγος του σκοταδισμού χρησιμοποιούσε και σύγχρονες τεχνικές marketing και επικοινωνίας. Mythmedaries όπως το ασυνάρτητο debtocracy, με μια καταπληκτική social media campaign, παρουσιάστηκε ως η «αλήθεια που μας κρύβουν». Απίστευτες θεωρίες συνωμοσίας που δεν θα άντεχαν σε ορισμένα δευτερόλεπτα κριτικής σκέψης, γινόντουσαν δεκτές χωρίς αντίρρηση.

Σύντομα, η λογική που κυριάρχησε ήταν ότι δεν χρωστούσαμε σε κανέναν ή πως ό,τι χρωστούσαμε μας το είχαν επιβάλει με το ζόρι και ότι οι πολιτικοί μας, στα πλαίσια κάποιας μυστικής συμφωνίας, ξεπούλησαν την Ελλάδα για να την παραδώσουν στους Γερμανούς/την νέα τάξη/ στον διεθνή καπιταλισμό (διαλέξτε)

Η βία, λεκτική ή/και φυσική, εναντίον όποιων πίστευαν στις μεταρρυθμίσεις, ξεπέρασε κάθε προηγούμενο και το κυριότερο, έβρισκε παντού απολογητές. Το τοξικό (και όχι ταξικό) μίσος ήταν πλέον αποδεκτό! Έγινε επίθεση στην ίδια την βασική έννοια της δημοκρατίας! Είτε με το απίστευτο και χυδαιότατο εφεύρημα της ΕΛΕ (Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου – κάτι που θα σήμαινε ουσιαστικά ότι οι νόμιμες κυβερνήσεις μας, ήταν δικτατορικές!) είτε με ρητορείες περί «αμεσοδημοκρατίας» (άλλο ένα απολυταρχικό αντιδημοκρατικό μόρφωμα). Ζητάγαμε να κάψουμε το μπ…λο την βουλή (σύμβολο δημοκρατίας) και όχι να ανανεώσουμε την επάνδρωση του με νέο και αξιόλογο προσωπικό.

Ένα μείγμα επικοινωνιολογίας, μαύρης προπαγάνδας και παραδοσιακών «ανατρεπτικών» τεχνικών, κυριάρχησε σε ολόκληρη την κοινωνία. Τα mainstream media ακόμα και αν έφερναν αξιόλογους οικονομολόγους/πολιτικούς, δεν τα έβλεπε κανείς λόγω της απονομιμοποίησης που είχαν υποστεί στην συνείδηση του κόσμου. Σύντομα και αυτά άρχισαν να ενδίδουν στο γενικό trend προκειμένου να παραμείνουν αρεστά και να διατηρήσουν την ακροαματικότητα τους.

Τέλος οι μεταρρυθμιστές ελλείψει κάποιου πόλου συσπείρωσης, αλλά και έχοντας την ψευδαίσθηση ότι η Ελλάδα των δυο τελευταίων ετών, ήταν η Ελλάδα στην οποία είχαν μεγαλώσει, αποδείχτηκαν, ανίκανοι να αντιμετωπίσουν την λαίλαπα της αντιμεταρρύθμισης. Με εξυπνακισμούς και παιχνιδάκια στα Social Media ήταν απλά αδύνατο να ανατρέψεις αυτό το ρεύμα ακόμα και αν είχες όλα τα επιχειρήματα του κόσμου. Ακόμα και άνθρωποι που έβλεπαν το παράλογο της αντιμεταρρύθμισης, κουρασμένοι από τον θυμό και την πίεση των γύρω τους, ενέδιδαν στο μπλοκ του «αντιμνημονιασμού».

Το ζήτημα λοιπόν είναι τι γίνεται από εδώ και πέρα! Όχι στο τώρα, αλλά στο αύριο! Καταρχάς, οι μεταρρυθμιστές θα πρέπει να κάνουν σκληρότατη αυτοκριτική και να δεχτούν, ότι ηττηθήκανε, να μην πω υπέστησαν πανωλεθρία. Δεύτερον, θα πρέπει να αποφασίσουν, αν θέλουν να συνεχίσουν τον πόλεμο ή όχι. Στην δεύτερη περίπτωση, καλό θα ήταν ίσως και να εγκαταλείψουμε την χώρα. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε τον «πόλεμο», θα πρέπει να εστιάσουμε στο μοναδικό θετικό συμπέρασμα, ότι ένα περίπου 30% των πολιτών θέλει τις μεταρρυθμίσεις παρά την αντιμνημονιακή προπαγάνδα.

Όμως υπάρχει ακόμα ένα μικρό θεματάκι, αν θέλουμε να συνεχίσουμε αυτόν τον «πόλεμο», αποκλείεται να τον κερδίσουμε με τους ίδιους τρόπους που «πολεμούσαμε» ως τώρα. Αυτό ξεχάστε το. Θα είναι ένας πολύ σκληρότερος πόλεμος. Σε μια ιστορική αναλογία στην Ελλάδα του μεσοπολέμου οι Βενιζελικοί, όταν κυριαρχούσαν δεν το έκαναν μόνο γιατί είχαν ωραία επιχειρήματα. αλλά γιατί ήταν φανατισμένοι στα πιστεύω τους,  το ίδιο σκληροί και αδίστακτοι όσο και οι αντίπαλοι τους.

Δύσκολο θα μου πείτε για ανθρώπους με δημοκρατικά ιδεώδη και με πίστη στον ανθρωπισμό κλπ  κλπ. Ναι είναι, δύσκολο, όπως είναι και η ζωή άλλωστε. Όπως είπα και πιο πριν, στο κάτω κάτω, μπορούμε να επιλέξουμε και το να μην πολεμήσουμε…

Ποιος θα φέρει μισθούς Βουλγαρίας;

Του Άρη Παπαχρήστου

Να διευκρινίσουμε κάτι σημαντικό:

Με την Τρόικα μπορούμε να κάνουμε όσες διαπραγματεύσεις θέλουμε και για οποιοδήποτε θέμα επιθυμούμε. Δεν θα το αρνηθούν. Με έναν όρο μόνον: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΧΡΗΜΑΤΑ!

Θέλετε να μη απολυθούν 150.000 Δ/Υ ως το 2015. Μια χαρά, αλλά πληρώστε τους!

Θέλετε να προσλάβετε άλλους 100.000 για να καταπολεμήσετε την ανεργία; Ωραία, αλλά βρείτε πώς θα τους πληρώσετε!

Θέλετε να γυρίσετε τους μισθούς στο 2009, να επιστρέψετε το χαράτσι; Κάντε το, αλλά βρείτε πώς θα το πληρώσετε!

Όταν θα είναι στην κυβέρνηση ο Τσίπρας, θα έχει το δίλημμα: ή αθετεί τις υποσχέσεις του ή γυρνά στην δραχμή για να κόψει νόμισμα.
Να αθετήσει τις υποσχέσεις είναι μία κουβέντα. Ο κόσμος έχει αγριέψει πολύ και δεν θα το ανεχθεί. Οπότε η μόνη λύση είναι η υιοθέτηση της δραχμής για να μπορεί να τυπώνει.

Η υιοθέτηση της δραχμής δεν είναι απλό πράγμα. Δεν αναφέρομαι στον πανικό μόνο. Ως τότε ό,τι χρήματα είναι να βγουν έξω, θα έχουν βγει. Αναφέρομαι στο ότι με την δραχμή, για να κάνουμε εισαγωγές θα χρειαζόμαστε πλέον ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ!

Αυτή τη στιγμή εισάγουμε προϊόντα αξίας περίπου 3 φορές όσων εξάγουμε. Το κακό είναι ότι αυτά είναι κυρίως απαραίτητα πράγματα όπως τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα.

Η κυβέρνηση Τσίπρα, πιθανόν να βρει χρήματα να καλύψει το έλλειμμά της. Με την δραχμή, θα τυπώσει. Όμως, συνάλλαγμα για τις απαραίτητες εισαγωγές δεν θα βρει! Η Ελλάδα θα καταρρεύσει.

Επίσης, ο πανικός και η υπερβάλλουσα προσφορά δραχμών, καθώς η κυβέρνηση θα τυπώνει για να καλύψει τις σπατάλες που υποσχέθηκε, θα οδηγήσουν σε άμεση υποτίμηση της δραχμής. Εκτιμάται ότι η υποτίμηση θα κυμανθεί μεταξύ 40 και 50%. Μη μου πείτε ότι δεν είναι αναγκαίο: στη δραχμή θα πάμε για να μπορέσουμε να υποτιμήσουμε το νόμισμά μας. Αλλιώς δεν θα χρειαζόταν.

Έτσι ο ελάχιστος σημερινός μισθός των 586€ θα γίνει κάπου μεταξύ 352€ και 293€.

Δηλαδή όσοι ψηφίζουν Τσίπρα διότι φοβούνται μισθούς Βουλγαρίας, ένα να είναι σίγουροι: ο ΣΥΡΙΖΑ θα μας οδηγήσει αμέσως σε μισθούς Βουλγαρίας, ενώ συντόμως, καθώς η Ελλάς δεν παράγει αρκετά προϊόντα, οι μισθοί θα πέσουν και άλλο πολύ!

Μη μου πείτε τότε ότι κανείς δεν προειδοποίησε! Υπάρχουν πολλοί που προειδοποιούν, αλλά δυστυχώς, κανείς δεν τους ακούει!

Και τώρα τι ακολουθεί; Ενότητα ή Εμφύλιος;

Του Άρη Παπαχρήστου

Μία εποχή τέλειωσε. Μία καινούργια αρχίζει. Η αρχή συνοδεύεται με πόνους πολλούς. Οι ωφελημένοι της προηγούμενης εποχής, πολεμούν να διατηρήσουν όσο περισσότερα προνόμια μπορούν. Άλλοι επιθυμούν την αλλαγή και θέλουν να προχωρήσει.

Η αδυσώπητη αλήθεια είναι ότι το χρήμα είναι πεπερασμένο και πρέπει να μοιρασθεί κατά κάποιον τρόπο. Το πόσο χρήμα είναι διαθέσιμο, δυστυχώς, δεν είναι μία αλήθεια δεκτή από όλους. Όταν έχεις μάθει να ζεις με ένα επίπεδο χρημάτων, δεν είναι εύκολο να δεχθείς ότι τώρα πια διαθέτεις πολύ λιγότερο. Έτσι αναπτύσσονται αστικοί μύθοι ή προστρέχουμε σε δυνητικές μελλοντικές πηγές, πχ ορυκτός πλούτος, όπως ο απελπισμένος στρέφεται στα λαχεία.

Η κατάσταση είναι ζοφερή. Η χώρα μας κινδυνεύει να διαλυθεί όπως διαλύονται τόσες και τόσες οικογένειες μαλώνοντας για περιουσιακά θέματα. Το χρήμα οδηγεί αρκετούς σε ενδοοικογενειακά εγκλήματα. Αντιστοίχως, κινδυνεύουμε με εμφύλια σύρραξη. Αυτή τη στιγμή είμαστε ακόμα σε ‘ψυχρό’ εμφύλιο που περιορίζεται στα λόγια τα μεγάλα.

Είναι απαραίτητο να καταλάβουμε όλοι οι επιβάτες του πλοίου «Η Ελλάς» ότι κάπου έχουμε κοινά συμφέροντα, κατ’ ελάχιστον να μη βυθισθεί πλήρως το πλοίο. Αυτό αφορά όχι μόνο τους επιβάτες της τουριστικής, αλλά και της πρώτης θέσης.

Υπό αυτή την άποψη, η ψήφος της 6ης Μαΐου μία έννοια έχει: συνεννοηθείτε!

Ακούγονται προσπάθειες για συσπείρωση της κεντροδεξιάς. Ο Καμένος ορκίζεται στη ζωή του ότι δεν θα συνεργασθεί με την ΝΔ ή το ΠΑΣΟΚ. Η Δημιουργία Ξανά δεν θέλει να μιλήσει με κανέναν που πέρασε έστω έξω από τη Βουλή τα περασμένα χρόνια.

Όλα αυτά είναι ακρότητες άκαιρες και χωρίς νόημα. Το πλοίο είναι μισοβυθισμένο. Πνιγόμαστε και δεν έχουμε την δυνατότητα να αρνηθούμε την βοήθεια κανενός.

Χρειάζεται αμέσως ενότητα. Ενότητα στον μοναδικό εθνικό στόχο: να επιζήσει η Πατρίδα χωρίς να εξαθλιωθούμε όλοι.

Αυτή τη στιγμή, οποιαδήποτε συσπείρωση, γύρω από οποιονδήποτε άξονα πλην του εθνικού στόχου είναι επικίνδυνη, προδοτική! Εξ ίσου καταστροφική για την Πατρίδα θα είναι μία αριστερή κυβέρνηση, όσο μία κεντροδεξιά που δεν παίρνει καθόλου υπόψη τις αιτιάσεις της αριστεράς. Η πραγματικότητα μας ξεπέρασε…

Θα γίνουν εκλογές. Θα βγει μία κυβέρνηση. Αυτή οφείλει να εμπλέξει στις αποφάσεις όλους. Θα ήθελα να πω με εξαίρεση των δύο άκρων, ΚΚΕ και ΧΑ, αλλά φοβάμαι ότι τώρα πρέπει τουλάχιστον να τους ακούμε.

Η κυβέρνηση από τις επόμενες εκλογές, κατά πάσα πιθανότητα θα είναι κεντροδεξιά. Το μεγαλύτερο όμως της λάθος θα είναι να μη ακούει το τι λένε και τα άλλα κόμματα. Αν συνεχίσουμε να χωριζόμαστε σε εμείς και εσείς, θα αναρωτιόμαστε πολύ σύντομα πώς στο διάβολο καταλήξαμε να σφαζόμαστε στους δρόμους.

Υπάρχουν δύο βασικά θέματα όπου μπορούμε να ενωθούμε: Το 82% του πληθυσμού θέλει μέλλον μέσα στην Ευρώπη. Το άλλο κοινό, θα ήθελα να ελπίζω, είναι το να βρούμε δουλειά για τους πάνω από ένα εκατομμύριο ανέργους μας.

Να σταματήσουμε αμέσως τα λόγια τα μεγάλα ο ένας εναντίον του άλλου. Τώρα! Το πλοίο έχει πάρει νερά μέχρι τη μέση. Αφήστε τα λόγια και πιάστε τους κουβάδες!